Faktury Korygujące

Przypadki, w których należy wystawić fakturę VAT korygującą określa rozporządzenie Ministra Finansów z dn. 28.11.2008 roku w sprawie zwrotu niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (dalej RMF) w § 13 ust. 1, 3. Wymieniono następujące sytuacje:

  • 1. po wystawieniu faktury udzielono rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT (rabat musi być udokumentowany, prawnie dopuszczalny i obowiązkowy, chodzi tutaj o bonifikaty, opusty, uznane reklamacje i skonta),
  • 2. dokonano zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych,
  • 3. dokonano zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu,
  • 4. podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Przepisy określają także elementy jakie powinna zawierać prawidłowo wystawiona faktura korygująca, tj.:

  • numer kolejny oraz datę wystawienia,
  • wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA”
  • dane zwarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca (dane identyfikacyjne sprzedawcy i nabywcy, ich numery
  • identyfikacyjne NIP, numer faktury, datę wystawienia, datę sprzedaży – gdy jest inna niż wystawienia) oraz nazwę rodzaj towaru bądź usługi objętych rabatem lub podwyżką ceny),
  • kwotę i rodzaj udzielonego rabatu (nie dotyczy faktury korygującej „zwiększającej”),
  • kwotę podwyższenia ceny bez podatku (dotyczy tylko faktur „zwiększających”),
  • kwotę zmniejszenia/zwiększenia podatku należnego,
  • dodatkowo dla pomyłek określonych w niniejszym referacie jako przypadek pierwszy, należy podać kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Ustawodawca przewiduje również możliwość wystawienia faktury korygującej zwanej „NOTĄ KORYGUJĄCĄ” (§ 15 ust. 1 RMF) przez nabywcę towaru lub usługi, ale tylko jeśli nabywca otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji związanej ze sprzedawcą bądź nabywcą lub oznaczeniem towaru, czy usługi, z wyjątkiem błędów w:

  • mierze i ilości sprzedanych towarów lub zakresie wykonanych usług,
  • cenie jednostkowej towaru lub usługi bez kwoty podatku (tzw. cena netto),
  • wartości towarów lub wykonanych usług bez kwoty podatku VAT,
  • stawce podatku VAT,
  • sumie wartości sprzedaży netto z podziałem na poszczególne stawki VAT,
  • kwocie podatku VAT w podsumowaniu,
  • kwocie należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Zarówno faktura korygująca, jak i nota korygująca powinny być wystawione w dwóch egzemplarzach: „KOPIA” i „ORYGINAŁ”, przy czym kopię przechowuje wystawca dokumentu, natomiast oryginał jego odbiorca. Odbiorca noty powinien, po zapoznaniu się z jej treścią i akceptacji, podpisać dokument (§ 15 ust. 4 RMF).

Moment ujęcia faktury korygującej

Podatnik (wystawca faktury korygującej) może dokonać obniżenia podstawy opodatkowania o kwotę z faktury korygującej pod warunkiem, że przed złożeniem deklaracji VAT-7 posiada potwierdzenie jej odbioru przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono korektę. Powyższy wymóg nie dotyczy (art. 29 ust. 4b ustawy o VAT):

  • eksportu towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju,
  • nabywców, na rzecz których dokonywana jest sprzedaż: energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunika-cyjnych oraz usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (usługi w zakresie rozprowadzania wody oraz gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usługi sanitarne i pokrewne).

Odbiorca faktury korygującej ujmuje ją w deklaracji zgodnie z ogólnymi zasadami, czyli w miesiącu otrzymania bądź w jednym z dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych.